Blog

Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne

Ruch to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Towarzyszy mu od chwili narodzin przejawiając się w różnych formach: w zabawie, w aktywnym wypoczynku oraz w codziennej pracy (domowej, zawodowej). Umożliwia wyrażanie emocji, nawiązywanie kontaktów i porozumiewanie się. Znaczenie ruchu dla rozwoju osobowości człowieka wykazali i wykorzystali w praktyce wielu pedagogów takich jak np. Emil Jacques-Dalcroze (autor nowoczesnego wychowania muzycznego opartego na gimnastyce rytmicznej), Rudolf von Laban (twórca gimnastyki ekspresyjnej), jak również Weronika Sherborne (1922–1990).

Pracowała ona  z dziećmi przez całe życie. Kształciła nauczycieli zarówno w swoim kraju (Wielka Brytania) jak i za granicą. Była z wykształcenia nauczycielką wychowania fizycznego i fizjoterapeutką. Ogromny wpływ na jej działalność miała twórczość Rudolfa Labana, u którego pobierała nauki tańca i ruchu.

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne w głównej mierze wykorzystuje dotyk, ruch oraz relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne. Prowadzi to do rozszerzania świadomości samego siebie i pogłębienia kontaktu z innymi ludźmi. Metoda ta rozwija u dzieci orientację w schemacie ciała w przestrzeni, pozwala nawiązać kontakt wzrokowy, emocjonalny w relacjach z innymi dziećmi.

Podstawowe założenia metody Weronik Sherborne to rozwijanie przez ruch świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej, dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

Ćwiczenia stworzone przez Weronikę Sherborne dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa, umożliwoają odkrywanie własnych możliwości, uczą współdziałania w grupie. Ruch jest zabawą dającą radość i uczącą dzielenia jej z innymi, co jest niezwykle ważne w nawiązywaniu kontaktów społecznych.

Genialność tej metody polega na jej prostocie i naturalności. Ruch rozwijający wywodzi się z naturalnych zabaw ruchowych dzieci z rodzicami zwanych popularnie baraszkowaniem. Ćwiczenia mają na celu wspomaganie i stymulowanie rozwoju dziecka. Mają także zastosowanie w terapii zaburzeń rozwoju emocjonalnego, umysłowego, ruchowego i fizycznego. Malec ma możliwość poznania własnego ciała i przestrzeni, która je otacza, uczy się współpracować w niej najpierw z jednym partnerem w parach, potem w trójkątach, a wreszcie z całą grupą. Podczas kontaktu z drugim człowiekiem uczy się opiekować drugą osobą.

sherborne

Metoda Ruchu Rozwijającego to metoda uniwersalna, ma niezliczoną ilość zastosowań. Odnosi sukcesy zarówno jako metoda terapeutyczna, ale daje się też z powodzeniem wykorzystać w profilaktyce. Pomaga w poszerzaniu doświadczeń psychologicznych i społecznych osób zainteresowanych własnym rozwojem. Bywa także wykorzystywana jako wstępny etap do zajęć terapeutycznych, np. dla dzieci mających trudności w czytaniu i pisaniu, czy jako część programu terapii psychologiczno-logopedycznej dzieci jąkających się lub psychoterapii dzieci nerwicowych.

Jako metoda wspomagająca rozwój, a więc stymulująca go, wyrównująca opóźnienia rozwojowe, jest bardzo przydatna w pracy z dziećmi przebywającymi w instytucjach wychowania zbiorowego. Bardzo ważnym jej aspektem jest zapobieganie powstawaniu zaburzeń, jeśli włączymy ją w program przygotowania dziecka, które rozpocznie edukację przedszkolną a także szkolną oraz zajęć integrujących grupę przedszkolną i klasę szkolną. Metoda Weroniki Sherborne może też służyć jako sposób osiągania odprężenia w zajęciach odprężająco – relaksacyjnych w trakcie zajęć szkolnych lub przedszkolnych a także w zajęciach relaksacyjnych dla rodziców.

źródło:

edu.andrychów.eu